|
|
Najlepsze oferty!
Humor!
"Przeprowadzka"
- Cos ciezka ta szafa! A gdzie Jurek, przeciez mial nam pomagac wnosic
meble?
- Jurek jest w szafie , sprawdza wieszaki.
Kanibale zlapali 3 bialych turystow: ruskiego, amerykanina i Polaka.
Odbywa sie rada plemienna, z ktorego co zrobia (tj. w jaki sposob go
skonsumuja)
1. rusek - najglosniej protestowal, ze on jako obywatel CCCP itd... wiec
dlugo nie myslac przeznaczyli go na zupe.
2. amerykaniec:
- Jestem obywatelem USA, musze porozumiec sie z konsulatem!
- Upiec go !
3. Polak:
- ... /to jest dluga milczaca cisza/
- A ty skad jestes - zapytal sie wodz.
- Z po - po - z Polski.
- Polska! Tam studiuje moj syn! Badz moim gosciem bracie.
Co bedziesz jadl zupe czy mieso?
Objasnienie: Inglot pojebany wykladowca z probalibistyki.
Inglot meczy na egzaminie studenta z prawdopodobienstwa. Student nie
kumaty, wiec Inglot chce sie zlitowac nad studentem i pyta sie jakie jest
prawdopodobienstwo wyrzucenia 6 w kostce do gry.
Student: - 1.
Inglot: - Ale niech Pan sie zastanowi przeciez kostka ma 6 scian.
Student: - 1.
Inglot (wnerwiony podajac kostke do gry): Ma Pan. Rzucaj!
Student wyrzuca 6.
Inglot (zdumiony): - Niech Pan jeszcze raz rzuca!
Student wyrzuca 6.
Inglot: - Poprosze indeks! (i wpisal mu TROJE).
- Kto ci podbil oko?
- Wyciagalem dziewczyne z wody...
- I ona cie tak urzadzila?
- Nie, akurat wtedy zona weszla do lazienki.
Do kibla w barze wchodzi zajac, po kilku minutach wylatuje z trzaskiem
przez okno. Podbiegaja do niego kumple: "Ty, co sie stalo", "Eeee, nic takiego.
..", "No powiedz!". "No, wchodze sobie do kibla, siadam, obok mnie siedzi
niedzwiedz. Jak niedzwiedz sie zalatwil to mnie wzial, podetarl sie mnie i
wyrzucil mnie przez okno."
Nastepnego dnia sytuacja powtarza sie. Zajac wylatuje przez okno, ale tym razem
niedzwiedz siedzial przy barze i saczyl piwo. Kumple Zajaca sa ciekawi co sie
wydarzylo. "Wlaze do kibla, siadam zeby sie zalatwic. Niedzwiedzia nie ma, ale
za to obok mnie siedzi jez. No i jak sie zalatwilem to wzialem jeza i sie nim
podtarlem."
Dziadek spowiada sie w kosciele. Ksiadz udzielil mu juz rozgrzeszenia
i puka w konfesjonal:
- O, k...., ale mnie ksiadz przestraszyl!
Spotkala sie polska kura z amerykanska. Amerykanska chwali sie polskiej
ze ja dobrze karmia, ze znosi przez to wieksze jajka, za ktore
placa o dzisiec centow wiecej.
A na to polska kura:
- Za glupie dziesiec centow wiecej ja sobie dupy nie bede rozdzierac!
Przychodzi facet do lekarza.
- Panie doktorze, moja baba wpadla do szamba.
- Niech sie pan uspokoi - pociesza go lekarz. Na pewno sie z tego
wylize!
Szedl zajaczek przez las i znalazl flaszke.
- O bedzie co wypic!
Zabral flaszke i poszedl dalej. Zobaczyla go lisica:
- O flaszka i zagrycha...
Idacych zajaca i lisice ujrzal wilk:
- O flaszka, zagrycha i ruda dziwka...
Cala trojka zobaczyl niedzwiedz:
- O! Jest co wypic, czym zakasic, kogo przeleciec i komu w morde przylozyc!
Rozmawiaja sobie trzy malzonki. Pierwsza mowi:
- Moj sie tak ugania za spodniczkami ze jak widze dzieci na ulicy to
zawsze zastanawiam sie czy to nie jego.
Druga zona:
- Moj tak rzadko sypia w domu ze sie zastanawiam czy on jest ojcem
moich dzieci.
Trzecia zona:
- Ja to dopiero mam problem. Moj moz mnie tyle razy oszukal ze ja nie
jestem pewna czy naprawde jestem matka moich dzieci.
Opisy gg!
miło¶ć jest jak ¶łońce po burzy
przed sexem potrzyj kutasa pumeksem
przyszła do mnie ... puka do drzwi ...boje sie ... miło¶ci
Nauczyciele s± jak drzwi od toalety jebniesz to sie zamkn±:))))))))
a ¶wistak siedzi bo krowy sie obijaj±
Mówi± mi olej go ... możesz mieć każdego ... ale ja chce tylko JEGO ..
Życie jest iskierk±, która dla mnie ga¶nie w ognisku waszej wieczno¶ci
U innych nieszczę¶cia chodz± parami, a u mnie zawsze czwórkami :(
je¶li kochasz to nie żałuj przytul mocno i pocałuj:*
Nie zmienia się koni w biegu.
Strefa gracza...!
Wiedza powszechna!
buddyzm,
buddyzm, jedna z wielkich religii uniwersalnych oraz system filozoficzny, który wywodzi się z nauki o charakterze etyczno-soteriologicznym, propagowanej na terenie północnych Indii (Bihar i pogranicze Nepalu) na przełomie VI i V w p.n.e. przez Siddharthę Gautamę (Budda). Doktryna b. rozszerzyła się na cały półwysep, a w ci±gu następnych wieków objęła obszary południowo-wschodniej, wschodniej i ¶rodkowej Azji, gdzie utrzymuje się do czasów współczesnych. B. pierwotny, pochodz±cy bezpo¶rednio od Buddy, jest trudny do odtworzenia z powodu braku pism samego twórcy (naukę spisywali uczniowie); pewne jest jednak, że oryginalne podstawy systemu i sposób rozumowania, przekazany w kazaniach (głoszonych specjaln± metod±, ułatwiaj±c± ich zapamiętywanie), pochodz± od samego założyciela. Idee b. wyrosły z rodzimych pojęć i wierzeń, wspólnych religiom indyjskim subkontynentu. ¬ródła my¶li Buddy tkwiły w filozofii indyjskiej sprzed jego okresu i w ówczesnej formie hinduizmu (braminizm), z których ...Rzym starożytny. Historia.
Rzym starożytny. Historia. Okres archaiczny. Obszar m. Rzymu był zasiedlony od epoki br±zu (XVI w. p.n.e.). Na pocz±tku epoki żelaza (X–IX w.) istniało już kilka osad należ±cych do plemienia Latynów, którzy zamieszkiwali równinę Lacjum między Tybrem, M. Tyrreńskim a ¶rodkowymi Apeninami. W poł. VIII w. na obszarze Lacjum zaczęły powstawać miasta-państwa (koncentracja ludno¶ci w silnie umocnionych o¶r.). Mieszkańcy jednej z osad założyli swe miasto (łac. urbs) na wzgórzu zw. Palatyn, nadaj±c mu nazwę Roma (Rzym); niedawno odkryty najstarszy mur na Palatynie, datowany na ok. 730–720 p.n.e., potwierdza tradycyjn± datę założenia Rzymu (między 753 a 747 lub 728). Wkrótce potem Rzym zjednoczył się z osad± na Kapitolu i Kwirynale, zamieszkan± przez Sabinów, przybyszów z Apeninów. Oba wydarzenia — założenie miasta oraz poł±czenie się Rzymian i Sabinów — były tre¶ci± 2 mitów o założeniu Rzymu, których bohaterem był Romulus [‘Rzymianin’], półlegendarny król-założ...
Encyklopedia!
AMERYKA PÓŁNOCNA I ¦RODKOWA
Ameryka Północna: niedĽwiedĽ grizzli
Ameryka Północna: sekwoje kalifornijskie, Redwood Park
Ameryka Północna: Nowy Jork
kontynent na półkuli zach., płn. czę¶ć Ameryki; od zach. otoczony wodami O. Spokojnego, od wsch. i płd. – O. Atlantyckiego z Zat. Meksykańsk± i M. Karaibskim, od płn. M. Arktycznym; na krańcu południowym poł±czony Przesmykiem Panamskim (47 km szer.) z Ameryk± Płd.; od Azji oddzielony na płn.-zach. Cie¶n. Beringa; płd. czę¶ć kontynentu między przesmykami Tehuantepec i Panamskim, wraz z wyspami M. Karaibskiego i Antylami, zw. jest Ameryk± ¦rodk.; skrajnymi punktami czę¶ci l±dowej Ameryki Płn. s± przyl±dki: na płn. Murchisona (71°58’N), na wsch. Saint Charles (55°40’W), na płd. Mariato (7°12’N), na zach. Księcia Walii (168°4’W); rozci±gło¶ć południkowa kontynentu 7200 km, równoleżnikowa – 6800 km; pow. 24,2 mln km2, trzeci co do wielko¶ci l±d ¶wiata (po Azji i Afryce).EKWADOR
Ekwador
Ekwador
państwo w płn.-zach. czę¶ci Ameryki Płd., nad O. Spokojnym; graniczy z Kolumbi± i Peru; pow. 283 562 km2 (z wyspami Galápagos o pow. 7844 km2, położonymi ok. 800 km na zach. od wybrzeży kraju); 12,6 mln mieszk. (2004); stolica Quito 1,5 mln mieszk.; gł. miasta: Guayaquil, Cuenca, Machala, Portoviejo, Esmeraldas, Manta, Ambato; j. urzędowy hiszpański, w użyciu także keczua, chibcha, i in. narzecza; jednostka monetarna: 1 sucre = 100 centavos; PKB na 1 mieszkańca 2760 dol. (2005).
Wielka literatura!
Wyci±gnięte ramiona, ku niej zgiełk się tłoczy.
Darmo się Podkomorzy zostać przy niej sili;
Zazdro¶nicy już z pierwszej pary go odbili;
I szczę¶liwy D±browski niedługo się cieszył,
Ust±pił j± drugiemu, a już trzeci ¶pieszył;
I ten, zaraz odbity, odszedł bez nadziei.
Aż Zosia, już strudzona, spotkała z kolei
Tadeusza, i dalszej lękaj±c się zmiany,
I chc±c przy nim pozostać, zakończyła tany.
Idzie do stołu go¶ciom nalewać kielichy.
Słońce już gasło, wieczór był ciepły i cichy;
Okr±g niebios gdzieniegdzie chmurkami zasłany,
Pan Tadeusz 531
Adam Mickiewicz
U góry błękitnawy, na zachód różany;
Chmurki wróż± pogodę, lekkie i ¶wiec±ce,
Tam jako trzody owiec na murawie ¶pi±ce,
Ówdzie nieco drobniejsze, jak stada cyranek.
Na zachód obłok na kształt r±bkowych firanek,
Przejrzysty, sfałdowany, po wierzchu perłowy,
Po brzegach pozłacany, w głębi purpurowy,
Jeszcze blaskiem zachodu tlił się i rozżarzał,
Aż powoli pożółkniał, zbladn±ł i poszarzał;
Słońce spu¶ciło głowę, obło
iła przyj¶ć na dziesi±t± pod „Parasole”. Wszyscy wasi maj± tam być. Więc decydujesz się na niebiesk± czy mam j± schować?
- Na nic się nie decyduję, mamo! W ogóle nie wiem, czy pójdę pod te „Parasole”...
- Oszalała¶ chyba? Na pewno będzie bardzo przyjemnie! Co ci się stało?
- Och, nic się nie stało... tylko z tym Tomkiem taka głupia sytuacja... To moje mleko, mamo?
- Twoje. A tu masz bułki. Posmarowane. Jaka znowu sytuacja?
- Oj, mamu¶... mówiłam ci już kiedy¶! Byli¶my w sobie zakochani. Czemu się ¶miejesz?
- A czemu ty się ¶miejesz?
- No... ja chcę pokryć jako¶ swoje zakłopotanie!
- No, ¶wietnie! W ten sam sposób możesz wybrn±ć z Tomkiem! ¦miechem! Nie wyjmuj tego kożucha, nie wyjmuj!
Do pokoju wpadła zadyszana Alka.
- Gdzie piłka do siatki? Idziemy grać w siatkę! Co¶ ty? Mada! Jeszcze w rosole? A ja już widziałam wszystkich z twojej paczki! I Maciek jest, i Mi¶ka, i ten rudy Julek! Tomka też widziałam! Ma w±sy, daję ci słowo! Mamo, gdzie ta piłka!? O, jest! Ale miękka, flak
ickiewicz
Że utraciwszy rozum w mękach długich,
Plwaj± na siebie i żr± jedni drugich!
Chciałem pomin±ć, ptak małego lotu,
Pomin±ć strefy ulewy i grzmotu
I szukać tylko cienia i pogody,
Wieki dzieciństwa, domowe zagrody...
Jedyne szczę¶cie, kto w szarej godzinie
Z kilku przyjaciół usiadł przy kominie,
Drzwi od Europy zamykał hałasów,
Wyrwał się z my¶l± ku szczę¶liwym czasom
I dumał, my¶lił o swojej krainie...
Ale o krwi tej, co się ¶wieżo lała,
O łzach, któremi płynie Polska cała,
O sławie, która jeszcze nie przebrzmiała -
O nich pomy¶lić - nie mieli¶my duszy!...
Bo naród bywa na takiej katuszy,
Że kiedy zwróci wzrok ku jego męce,
Nawet Odwaga załamuje ręce.
Pan Tadeusz 560
Adam Mickiewicz
Te pokolenia żałobami czarne,
Powietrze tyl± kl±twami ciężarne,
Tam my¶l nie ¶miała zwrócić lotów,
W sferę okropn± nawet ptakom grzmotów.
O Matko Polsko! Ty tak ¶wieżo w grobie
Złożona - nie ma sił mówić o tobie!
Ach! czyjeż usta ¶mi± pochlebiać sobie,
Że dzisiaj znajd± to
|
